چو عید آمــــد عمو جان برو قـــزوین و کاشـان
برو چالــــوس و بابــــل و یا هـــرجــــای ایـران
رسد در بین راهــــــــم چو بنــــزینت به پایـــان
برو شنگول و دلشاد
بزن بنـــــــــزین آزاد
عیــال و بچـــه هــــارا ببر اینــــــــــــجا و آنجا
کنــــــــــــار رود پر آب به دشت و کوه وصحرا
هوایـی کن تنـــــفس ننال از سوخت جانـــا
برو شنگول و دلشاد
بزن بنـــــــــزین آزاد
دگر در خـــــانه منشین بساط غصـــــه برچین
ذغـــــال و فیـــله بردار بده گــــازی به ماشین
مگـــــــو داری به باکت فقــــــط ده لیــــتر بنـــزین
برو شنگول و دلشاد
بزن بنـــــــــزین آزاد
هوا گردیــــــــــده عالی چه عید ایـــــــــده آلی
مسافر شو سفـــــرکن چنانچـــــــه اهل حالی
اگر احساس کــــــردی کــه باکت گشته خالی
برو شنگول و دلشاد
بزن بنـــــــــزین آزاد
سفر خوب است بسیار مکن این نکـــــــته انکار
ممان درخانه دائـــــــم که میـگردی تو بیـــــمار
ولی باخود عمـــــوجان دو گونـــی پـــــول بردار
برو شنگول و دلشاد
بزن بنــــــــزین آزاد
سروده : مصطفی مشایخی شاعر طنز پرداز
|
